© 2017 by SDirect24.org, Warszawa, edukatorstwo@gmail.com

PSYCHOLOGIA KRYZYSU

ZACHOWANIA I DZIAŁANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA

(problematyka zajęć przygotowujących do zarządzania sytuacją kryzysową)

 

Sytuacja kryzysowa. Zarządzanie sytuacją kryzysową (bez względu na skalę problemu).

 

Zagrożenia wewnętrzne i zewnętrzne, nawarstwienie i kumulacja zdarzeń.

 

Brak przygotowanie przeciętnego człowieka (i bardzo często służb profesjonalnych) do różnorodności i ilości zjawisk i sytuacji kryzysowych. Konieczność podejmowania działań metodą prób i błędów...

 

Różne przygotowanie osób, grup społecznych, instytucji i organizacji do sytuacji trudnych.

 

Deficyt bezpieczeństwa wynikający z postrzegania rzeczywistości przez pryzmat zdarzeń kryzysowych lub zdarzeń, którym nadaje się rangę kryzysu. Rola mediów w kreowaniu (nie opisaniu) zdarzeń...

 

Świadomość i percepcja sytuacji kryzysowej w zależności od skali: osoba, rodzina, mała grupa społeczna, firma, duża instytucja, organizacja, społeczność lokalna, społeczeństwo... narody, cywilizacje, kryzysy światowe. Kumulacje i wzajemne oddziaływanie...

 

Trzy płaszczyzny kryzysu: świadomość, organizacja, warunki materialne.

 

Kryzys w sferze świadomości jest rozumiany jako drastyczna zmiana otoczenia i wzajemnych relacji pomiędzy jego elementami z obiektywnym (lub tylko subiektywnym) odczuciem zagrożenia istotnych wartości.

 

Deficyt informacji i deficyt czasu w sytuacjach kryzysowych. 
Groźba reakcji indywidualnych i następnie społecznych (panika, apatia, utrata świadomości otoczenia, śmiech).

 

Predyspozycje osobowościowe i umiejętności – lepsze wykorzystanie informacji i wiedzy w momencie sytuacji kryzysowej.

 

Trzy etapy reakcji w sytuacji krytycznej: zaprzeczenie i ewentualne próby racjonalizacji, akceptacja stanu istniejącego i analiza, decyzje i działanie (falowość tego mechanizmu).

 

Identyfikacja wzorców w mózgu, wykorzystanie dostępnych standardów zachowań. Zniekształcenie obrazu w kierunku normalności. Obawa przed śmiesznością, element upokorzenia, podporządkowanie grupie... przetwarzanie informacji. Ignorowanie sygnałów sprzecznych z przyjętym założeniem...

 

Silna indywidualizacja problemu. Egocentryzm jako podświadome złudzenie optymizmu.

 

Wartość mechanizmu zaprzeczenia jako elementu dającego czas na przetworzenie informacji. Nie ogarniamy skali złożoności obecnych zagrożeń. Nieadekwatność naszych reakcji atawistycznych do współczesnych realiów. Brak możliwości szacowania ryzyka. Wprowadzanie procedur zewnętrznych.

 

Nieracjonalne szacowanie ryzyka. Katastrofy lotnicze, proste zdarzenia z nieprawdopodobnym skutkiem... Status społeczny, płeć – różny szacunek ryzyka...

 

Nieunikniona fizjologia stresu. Serce, oddech, informacje, doświadczenie...

 

Uwarunkowanie cywilizacyjne zachowań i działań podejmowanych w stresie (hierarchia, podporządkowanie, poprawność, pasywność, trudność w przeciwstawieniu się grupie, ale... podjęcie swoich ról, pomoc...).

 

Programowanie mózgu i dostarczanie mu doświadczeń.

  • YouTube
  • Facebook Social Ikona
  • Twitter Ikona społeczna